Pieter Edelman
27 November 2018

De Delftse nanodeeltjesspecialsit Vsparticle brengt begin volgend jaar een machine op de markt om genanostructureerde materialen te 3d-printen van metalen en oxides. Daarmee wordt het mogelijk om goedkoop sensoren te produceren op uiteenlopende oppervlakten, waaronder flexibele substraten, zo claimt het bedrijf. Het zou bijvoorbeeld mogelijk worden om glucosesensoren op contactlenzen te printen.

De Nanoprinter is de volgende stap voor de spinoff van de TU Delft, die zich richt op een methode om nanodeeltjes met exact de gewenste afmetingen te produceren. Daarvoor wordt een combinatie van elektrostatische ontladingen en stromend gas gebruikt om elementen te laten verdampen en weer als kleine deeltjes te laten neerslaan. Door aan de parameters te draaien, kunnen de eigenschappen hiervan exact worden ingesteld.

Vorige maand introduceerde het bedrijf zijn eerste product, de Nanopartice Generator, voor de brede markt. Dit systeem is gericht op de onderzoeksgemeenschap om met een druk op de knop exact gedimensioneerde deeltjes te produceren. Het synthetiseren van de juiste deeltjes is nu nog een tijdrovende klus voor nano-onderzoekers.

De deeltjes zijn echter ook geschikt om nanogestrucureerde circuits mee te printen. Volgens het bedrijf biedt de methode een goedkoop alternatief voor conventionele aanpakken, wat allerhande medische sensoren mogelijk maakt.