Anton_van_Rossum_25

Anton van Rossum

12 January 2007

S.G. vraagt:

Ik wil even reageren op uw column in de vorige Bits&Chips over de IP-clausule. Ik zit in een vergelijkbare situatie. Ik was softwarearchitect bij een machinebouwer maar ik ben halverwege dit jaar voor mezelf begonnen. Mijn oude baas was niet blij met mijn vertrek en heeft me om een offerte gevraagd. Uiteindelijk is de vacature intern ingevuld.

Onlangs heb ik een aanbieding gekregen van een ander bedrijf dat gelijksoortige apparaten ontwikkelt. Vanwege het concurrentiebeding heb ik advies ingewonnen bij het Juridisch Loket. Zij adviseerden mij om mijn vorige werkgever op de hoogte te stellen van mijn nieuwe activiteit. De kans is immers vrij klein dat hij niet toestaat dat ik bij mijn nieuwe opdrachtgever ga werken. Hij heeft aangetoond ook zonder mij te kunnen, wat een overweging is bij een mogelijke rechtzaak. Tevens betekent een weigering dat hij me belemmert een boterham te kunnen verdienen en dat hij zal moeten compenseren.

Als ik mijn oude bedrijf niet op de hoogte breng, kan het tot een dure rechtzaak komen. Als eenmansbedrijf heb je weinig kans tegen de grote jongens. Vindt u ook dat ik er goed aan heb gedaan om netjes ontheffing aan te vragen voor concurrentiebeding? Ik stuur een kopie van mijn contract mee zodat u meer inzicht heeft.

De headhunter antwoordt:

Sociale en commerciële redenen kunnen ten grondslag liggen aan een dergelijk verzoek tot ontheffing, daar is niets op tegen. Wanneer je echter door alle beleefdheden in het nauw wordt gedreven, is het beter juridisch de puntjes op de i te zetten. Het beding verplicht je schriftelijk ontheffing te vragen voor – in het kort – ’betrokkenheid bij concurrerende activiteiten‘ met je oude werkgever. De toestemming kan conform het beding ook slechts schriftelijk worden verleend, wil hij er een beroep op kunnen doen.

De eerste vraag die beantwoordt zal moeten worden in deze zaak, is óf het beding wel van toepassing is. De letterlijke tekst speelt hierbij een grote rol. Op het eerste oog lijkt dit inderdaad het geval. Je hebt dus juist gehandeld door ontheffing te vragen. Ik hoop wel dat het schriftelijk is geweest, overigens. Het beding is tamelijk ruim geformuleerd. Voor de rechter kan dit aanleiding zijn tot matiging. Dit geldt eveneens voor de duur van het beding. De tweejarige periode waarin het beding van toepassing is zal conform vaste rechtspraak teruggebracht worden tot een jaar.

Je constatering over compensatie door je werkgever is correct. In het contract staat dat je oude werkgever je inkomen garandeert tot 80 procent van je laatstverdiende bruto maandsalaris indien hij je aan het beding houdt. Contractueel ontstaat dit recht op een vergoeding op het moment dat de ontheffing wordt geweigerd. Wanneer ik een en ander beschouw ben ik het niet eens met je opmerking dat je als eenmansbedrijf weinig kans maakt tegen de ’grote jongens‘. Bij kantongerechtzaken is namelijk geen verplichte procesvertegenwoordiging: je kunt zelf je woordje doen. Voor je werkgever is het veel duurder, indien hij ’wint‘, moet hij bovendien betalen.

Je vertelde me ook dat je al enige tijd wacht op antwoord op je verzoek. Je vermoedt dat je oude baas er niet goed raad mee weet. Wanneer je je contract echter goed hebt gelezen, weet je ook dat je van je verplichtingen uit het beding ontheven bent indien niet binnen dertig dagen na ontvangst van je schriftelijk verzoek is gereageerd.