Anton_van_Rossum

Anton van Rossum

4 October 2013

G.D. vraagt:

Een half jaar geleden ben ik bij een reorganisatie mijn baan kwijtgeraakt. Nu ben ik dus al een tijdje op zoek naar een nieuwe werkgever, maar er zit niet echt schot in de zaak.

Mijn opleiding is uitstekend, ik heb een masterdiploma. Daarnaast heb ik jarenlange ervaring in mijn vakgebied, op hoge functies met een bijpassende beloning. Ik heb altijd goede beoordelingen gehad. Mijn cv ziet er dus prima uit.

Maar als ik ergens op gesprek kom, krijg ik daarna altijd een afwijzing. Ze vertellen nooit precies waarom. Terwijl ik ook wel eens uit arren moede solliciteer op banen die onder mijn niveau liggen en die ik dus makkelijk aankan. Sterker nog: ik zou best een functie kunnen vervullen die wat betreft niveau boven mijn laatste job ligt. Dat geef ik in het gesprek meestal ook aan, want ik vind dat je voor je kwaliteiten moet uitkomen. Hoe kunnen ze anders weten wat ik in mijn mars heb?

Inmiddels heb ik begeleiding gekregen, maar die mensen krijgen niks voor elkaar. Ze zeggen dat ik te zelfverzekerd overkom, maar een potentiële werkgever wil toch weten wat hij aan je heeft? Dan moet je toch duidelijk zijn?

De headhunter antwoordt:

Enig zelfvertrouwen is zeker belangrijk in een sollicitatiegesprek, dat ben ik helemaal met je eens. Dit moet je echter combineren met een gezonde dosis zelfkennis en inzicht in de effectiviteit van je eigen communicatie. Wat dat eerste betreft, moet ik zeggen dat dit niet duidelijk wordt uit de gesprekken die ik en anderen met je hebben gehad.

Met zelfkennis bedoel ik niet diepgaand inzicht in je eigen persoonlijkheid, maar inzicht in je eigen technische kwaliteiten, je sterke en zwakke kanten. Je hebt weliswaar een aantal zware technische functies gehad, maar er is ook regelmatig kritiek geweest op je functioneren. In je laatste functie ben je bovenal in een verbetertraject terechtgekomen wegens disfunctioneren. Je hebt je hier kennelijk weinig van aangetrokken blijkens je houding in de sollicitatiegesprekken. Je doet je voor als alleskunner maar in feite ben je nu een overbetaalde ingenieur die zijn eigen beperkingen niet kent. In gesprekken met toekomstige collega‘s komt dit meestal wel naar boven. Vaak is het niet zozeer het probleem dat je niet sterk bent op een bepaald gebied maar juist dat je jezelf hier niet van bewust bent. Voor jou geldt in ieder geval dat dit een belangrijk punt is dat tussen jou en die droomjob staat.

Een andere belangrijke zaak hangt hiermee nauw samen: je onvermogen om om te gaan met kritiek. Je reageert bij kritiek veelal ontkennend, waarbij je verbaal en non-verbaal je ongenoegen laat blijken. Je moet je realiseren dat kritiek een cadeau is dat je met respect in ontvangst dient te nemen. Door kritiek krijg je beter zicht op je functioneren en word je in staat gesteld jezelf te verbeteren.

Een minstens zo belangrijk punt is je non-verbale communicatie, waardoor zowel jouw functioneren als je sollicitatiegesprekken minder effectief zijn. Zodra in een gesprek een jou minder welgevallig onderwerp wordt aangesneden, reageer je op een onderdrukt agressieve manier. Door de intonatie van je stem, je gezichtsmimiek en je houding lijkt het alsof je probeert je gesprekspartners te intimideren. Je zult jezelf ervan bewust moeten worden dat dit niet past binnen collegiale verhoudingen en dat dit je professionele functioneren in de weg staat.

Wanneer je op een doelgerichte manier aan je toekomst wilt werken, zul je helder moeten krijgen wat je sterke en minder sterke kanten zijn. Richt daarom je energie op functies die binnen je comfortzone vallen. Een interviewtraining met gebruik van een camera zou je kunnen helpen meer inzicht te krijgen op het effect van je non-verbale gedrag.