Robots leren van elkaar

Jos Elfring, Heico Sandee
Leestijd: 3 minuten

Robots die van elkaar leren, klinkt als een sciencefictionfilm, maar het is wel het doel van het RoboEarth-project van de TU Eindhoven. Via een grote database op internet kunnen robots hun kennis onderling delen.

Veel mensen vinden het buitenzetten van de vuilnis een vervelend werkje. Bovendien kost het, vooral minder mobiele mensen, veel tijd en moeite. Het is typisch een klusje dat een robot kan doen. Het zou helemaal mooi zijn als die ook drinken kan inschenken, de krant kan halen en de familie kan waarschuwen wanneer moeder hulp nodig heeft. Het voorprogrammeren van een robot is echter lastig en tijdrovend. Zeker als je bedenkt dat de programmeur elke mogelijke hindernis van tevoren moet bedenken zodat de robot weet hoe hierop te anticiperen.

De weg naar de brievenbus is elke dag hetzelfde en de krant komt op een redelijk vast tijdstip. Zou het niet efficiënt zijn als de robot een geheugen had, zodat hij dergelijke informatie kan opslaan? Ook acties, zoals het oppakken van de krant, moet hij kunnen onthouden. Als we dit geheugen hardwareonafhankelijk ontwerpen als een database die toegankelijk is via internet, kunnen alle robots profiteren van de gedeelde kennis. Immers, het buitenzetten van de vuilnis vergt in Eindhoven dezelfde vaardigheden als in Tokio. De basisvaardigheden van een robot komen van de programmeur, de rest uit de database.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content