Opinie

‘Zoek de klant op’

Jan Dobbelsteen
Leestijd: 3 minuten

In een interview met Winy Maas van het Rotterdams architectenbureau MVRDV komt het ontwerp van het Nederlandse paviljoen op de Expo-2000 aan de orde. De interviewer zit duidelijk met een vraag: ’Er was één ding dat ik niet begreep in Hannover: het was een heel open gebouw, zonder gevel, maar toch kon het publiek niet vrij in en uit lopen. Iedereen moest met de lift naar boven en dan afdalen, er stond een enorme rij. Dat is toch in tegenspraak met de openheid van het ontwerp?‘ Winy Maas antwoordt: ’In het pakket van eisen stond: hoe langer de wachtrij, hoe beter, want daaraan wordt het succes van het paviljoen afgemeten. Dus dat was een eis. Ze wilden per se een rij. En wij hadden uiteindelijk de langste.‘

Hier heeft een architect een informeel geventileerde wens wel erg letterlijk als een belangrijke eis genomen. En toch leidde dit bij de opdrachtgever niet tot ontevredenheid. Integendeel, het Nederlandse paviljoen werd algemeen beschouwd als een van de succesvolste op deze wereldtentoonstelling. Bij elke andere opdracht zou de architect zware kritiek te verduren hebben, maar hier had Winy Maas precies de juiste oplossing geleverd om het succes van het paviljoen aanschouwelijk te maken.

Het lijkt erop dat om succesvol te zijn een architect niet zomaar letterlijk kan uitgaan van een eisenpakket. Voor een optimaal eindresultaat speelt meer mee dan alleen de opdrachtgever met zijn formele lijstje. Sommige eisen moeten letterlijk worden genomen, andere geïnterpreteerd of zelfs volkomen genegeerd. Dit geldt niet alleen in de bouwkunde, maar ook in technische productontwikkeling.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content