Vraag het de headhunter

Reading time: 3 minutes

Author:

S.v.d.W. vraagt:

Na een lange zoektocht vonden we vorig jaar eindelijk de internationale specialist die wij zochten voor een bijzondere positie in ons bedrijf. Een gepromoveerde fysicus met een aantal jaren onderzoekservaring als postdoc in de Verenigde Staten en daarnaast sinds kort woonachtig en werkzaam in Nederland bij een onderzoeksinstituut. Zijn contract liep juist af en hij kon meteen bij ons aan de slag. Vervolgens verliep zijn loopbaan bij ons eigenlijk prima, voor zover wij kunnen inschatten. Maar helaas is hij weer vertrokken, volgens eigen zeggen wegens familieomstandigheden. We zitten met de handen in ons haar. Waar vinden we weer zo‘n kandidaat en hoe maken we een betere kans om hem vast te houden?

De headhunter antwoordt:

Ik kan me goed voorstellen dat je enige frustratie voelt over de gang van zaken. Maar je collega‘s hebben wel de voorwaarden geschapen die hebben geleid tot zijn vertrek. Alle waarschuwingen over wat te gebeuren stond, hebben zij daarbij in de wind geslagen. Wanneer een sollicitant ervoor kiest om een aanbieding te accepteren, moet je je namelijk soms afvragen waarom hij dat doet. In dit geval moest hij een baan hebben om in ons land te kunnen blijven. Bij ondertekening was hij in de veronderstelling dat de 30-procentsregeling zou worden toegepast, waardoor zijn nettosalaris aanmerkelijk hoger zou uitkomen. Hij ging hiervan uit, omdat personeelszaken dit heeft toegezegd.

Van je collega heb ik gehoord dat jullie ’huisaccountant‘ – een groot gerenommeerd accountantskantoor – een onderzoek heeft gedaan naar de haalbaarheid van deze fiscale faciliteit. De negatieve uitkomst roept bij mij vraagtekens op. Wat ik ook niet begrijp, is dat toen het duidelijk was dat PZ de regeling niet zou aanvragen bij de belastingdienst, niemand de tegenwoordigheid van geest heeft gehad om met de man hierover te gaan praten of om hem te compenseren. En dat terwijl bekend was dat hij met zijn cv op alle internationale vacaturesites te vinden was.

Voor de toepassing van de regeling moet aan enkele voorwaarden zijn voldaan. Ten eerste moet de werknemer beschikken over een specifieke deskundigheid die niet of nauwelijks is te vinden op de Nederlandse arbeidsmarkt, het zogenoemde schaarste- en deskundigheidsvereiste. Ten tweede moet de belastingdienst een beschikking hebben afgegeven waaruit blijkt dat jullie de 30-procentsregeling mogen toepassen. Bij de beoordeling van het schaarste- en deskundigheidsvereiste wordt in onderlinge samenhang rekening gehouden met de volgende drie factoren: het niveau van de opleiding die de werknemer heeft gevolgd, de voor de functie relevante ervaring – als een werknemer meer dan tweeënhalf jaar heeft gewerkt in een vergelijkbare functie, wordt aangenomen dat hij de voor de functie relevante ervaring heeft opgedaan – en de verhouding tussen het beloningsniveau voor de functie in Nederland en het beloningsniveau in het land van herkomst van de werknemer.

Wanneer wij nu de voorwaarden bekijken, blijkt dat aan de eerste eis zonder enige twijfel wordt voldaan. Aan de tweede echter niet, alleen al vanwege de omstandigheid dat er zelfs niet eens een aanvraag is ingediend. Waarom eigenlijk niet? Hij heeft een doctorstitel en drie jaar werkervaring als postdoc. Waarom dan niet een gokje gewaagd? Hierdoor zou hij wel 30 procent van zijn loon belastingvrij hebben gekregen. Ik neem aan dat hij bij een positieve beschikking nog bij je bedrijf had gewerkt. Mijn advies: zet je wat meer in voor je medewerkers. En maak je beloften waar.