Topcolumn

Varkenscyclus

Wim Hendriksen is lector bij Fontys Hogeschool ICT.

Leestijd: 3 minuten

Op een dag, lang geleden in een laag land aan de zee kwamen er donkere wolken voor de economische zon. De economie stortte in omdat een of andere zeepbel leegliep: virtueel geld bleek veel minder waard te zijn dan echt geld. Consumenten gingen natuurlijk meteen minder echt geld uitgeven, want ze zijn gewend om snel de tering naar de nering te zetten.

De overheid toonde net als de vorige keren een pavlovreactie: als je economische tegenwind voelt, laat dan grote hopen zand heen en weer schuiven. Dat heeft zo zijn gevolgen voor de doorstroming in het verkeer, maar de innovatieve industrie schiet er niet zo veel mee op. Dus kregen die bedrijven het benauwd en ze begonnen alle vacatures te schrappen, daarna de inhuurkrachten te lozen en daarna het eigen personeel op straat te zetten.

Ondertussen hadden de detacheerders wel heel veel bankzitters en ook zij begonnen te kermen, omdat ze natuurlijk weer niet hadden gespaard in de vette jaren. Tegelijkertijd werkten de grote bedrijven hardhandig de uurtarieven omlaag naar een normaal niveau: één bedrijf huurde een detacheerder in om de tarieven van de anderen naar beneden te onderhandelen, een ander bedrijf probeerde zijn inhuurkrachten zover te krijgen dat ze overstapten naar de goedkoopste detacheerder. Een beetje lomp allemaal, want met redelijkheid en fatsoen kom je volgens mij ook een heel eind als je beseft dat je samen in hetzelfde zinkende schip zit. Dat geduw op de tarieven leverde weer een stuwmeer op van zeer ervaren ZZP‘ers. De tarieven moesten immers omlaag en het niveau was niet meer interessant, dus de dure, zeer ervaren mensen werden geloosd en de goedkope jonkies mochten blijven.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content