Promotie

Twentse testtheorie is voortaan bij de tijd

Pieter Edelman
Leestijd: 4 minuten

De aan de Universiteit Twente ontwikkelde Ioco-theorie biedt een raamwerk om testen te generen uit een formele systeembeschrijving. Tot nu toe lette dit echter niet op de tijd, maar dankzij het werk van UT-promovenda Laura Brandán Briones is ook die factor nu meegenomen. Ook verbeterde ze het meten van de dekkingsgraad, zodat testers betere keuzes kunnen maken over wat ze wel en niet controleren.

De laatste jaren groeit de complexiteit van softwaresystemen gestaag, waardoor testers steeds lastigere opdrachten voor hun kiezen krijgen. Een stevig theoretisch fundament rondom testen is daarom van groot belang. De Argentijnse promovenda Laura Brandán Briones deed de afgelopen vier jaar aan de Universiteit Twente onderzoek naar twee aspecten rondom testtheorie; tijd en dekkingsgraad. Het onderzoek van Brandán Briones richtte zich specifiek op systeemtests. Deze tests beschouwen de implementatie van een systeem als een blackbox en controleren of het gedrag hiervan overeenkomt met een model. Als dit model formeel correct is, is de test dat dus ook. 

Om een zo hoog mogelijke dekkingsgraad te garanderen wordt een test idealiter gegenereerd uit de formele beschrijving van het systeem. De Universiteit Twente heeft hier tien jaar geleden de Input/Output Conformance-theorie (Ioco) voor ontwikkeld. De theorie komt terug in het Twentse Torx- en het Franse TGV-testgereedschap. Ioco is een aantrekkelijke theorie, omdat het overweg kan met niet-deterministisch gedrag en ook de afwezigheid van een uitgangssignaal kan gebruiken. Een nadeel is echter dat het geen rekening houdt met het tijdgedrag van het systeem. Totdat Brandán Briones besloot om zich daarin vast te bijten.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content