TNO 2.0

Paul van Gerven is redacteur van Bits&Chips.

Leestijd: 3 minuten

De maatregel viel TNO nogal rauw op het dak: als het aan het kabinet ligt, mogen kennisinstellingen vanaf 2015 geen beroep meer doen op de WBSO. Tot op heden mocht dat wel, althans bij projecten die in opdracht van bedrijven worden uitgevoerd. Bij een instituut dat toch al met een krimpend budget te kampen heeft, wordt zoiets natuurlijk niet met gejuich ontvangen. Ongeloof typeert de reactie veel beter.

De ingreep van minister Kamp past in een aantal opzichten naadloos in het topsectorbeleid. Sinds Rutte I wordt voor technologische innovatie het primaat veel meer bij het bedrijfsleven gelegd dan voorheen. Ook de publieke kennisinfrastructuur moet zich naar die insteek schikken en wordt dus vanuit Den Haag ‘de markt op’ geduwd. En als onderzoeksinstituten efficiënter werken en meer geld bij bedrijven ophalen, hoeft de overheid minder geld voor hen uit te trekken, redeneert de politiek. Bezuinigen is dus geen probleem.

Nu doet het uurtarief van TNO in vergelijking met private partijen inderdaad niet vermoeden dat de organisatie uiterst sober leeft. De doelmatigheid van besteding van belastinggeld staat voortdurend ter discussie, en ook TNO kan zich daaraan niet onttrekken. Af en toe de boel een beetje opschudden kan geen kwaad.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login