Technieuws

Saladedressing vormt nanogrid voor chips van de toekomst

Paul van Gerven
Leestijd: 2 minuten

Wetenschappers van de University of California in Santa Barbara (UCSB) hebben een polymeermengsel ontwikkeld dat zelfassembleert tot een vierkant nanorooster. Daarmee leggen de Amerikanen het fundament voor chipfabricage met een niet-optische lithografievariant, die zij blokcopolymeerlithografie noemen. Het onderzoek geniet de interesse van onder meer IBM en Intel, die er financieel aan bijdroegen.

Een blokcopolymeer (BCP) bestaat uit minimaal twee aan elkaar geknoopte polymeren, die als het ware in serie zijn geschakeld. De Californische onderzoekers kozen voor BCP‘en van twee blokken, die chemisch gezien niet compatibel zijn en dus de neiging hebben om fase te scheiden. ’Zie de blokken als olie en water. Deze ontmengen, hoe goed je ze ook hebt geschud voor een saladedressing. Wij hebben twee polymeerblokken met elkaar verbonden die elkaar net zo haten als olie en water. Dat levert zeer regelmatige nanopatronen op wanneer ze fasescheiden‘, zegt chemicus Craig Hawker van de UCSB.

Chemici spelen al decennia met BCP‘en om plastics te maken met de juiste mix van eigenschappen. Sinds de ontwikkeling van geavanceerde visualisatietechnieken als de scanning tunneling microscoop is het ook mogelijk de nanopatronen te bestuderen die ontstaan als gevolg van de afstotende werking tussen de blokken. Het is inmiddels gelukt om een keur van complexe patronen te maken, maar de fabricage van een simpel vierkant rooster wilde niet vlotten. En juist zo‘n grid is wat de micro-elektronica-industrie zou kunnen gebruiken voor de productie van chips.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content