Opinie

Optische bits en chips

Egbert-Jan Sol is directeur High-Tech Systems & Materialen bij TNO.

Leestijd: 3 minuten

Als jonge tiener hoorde ik het verhaal over grenzen aan de groei van de Club van Rome. Tien jaar later op de universiteit spraak niemand er meer over. Nog veel later las ik dat grootschalige inzet van kunstmest de oplossing was geweest. Die technologische ontwikkeling zat niet in het model van de Club van Rome.

Nu worden we geconfronteerd met een welvaartsgroei bij vijf miljard mensen. De voorspelling is dat wij een tekort krijgen aan zeldzame aardmetalen en fossiele brandstoffen. De doemscenario‘s van de Club van Rome dreigen alsnog serieus te worden. Studies leren ons dat een transitie naar duurzaam gebruik van grondstoffen nodig is. Hoe sneller die overgang verloopt, hoe makkelijker we scenario‘s vermijden als perfect storm of oorlog.

In dezelfde tijd van de opkomst van de Club van Rome startte de micro-elektronicarevolutie. Het begon met de transistor, daarna geïntegreerde circuits met de eerste digitale bouwstenen als And- en Or-functies en vanaf 1970 de microprocessor. Hierbij was microprecisie nodig. Vanaf 1980 werd dat submicro en anno 2010 werken we op nanoschaal.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content