Opinie

Onderweg

Jan Dobbelsteen
Leestijd: 3 minuten

Ik zit in de trein, nog steeds. Vanochtend duurde de heenreis extreem lang. ’Mijn‘ trein reed niet door een seinstoring. Ik had twee relevante opties. De eerste was wachten tot mijn trein alsnog zou rijden. De tweede was een enorme omweg nemen. Op advies van de NS koos ik voor het laatste met als gevolg dat ik uiteindelijk twee uur later dan gepland op mijn bestemming aankwam. Balen natuurlijk, maar ik was er wél. En dat was belangrijk.

Sinds kort zetten de NS alles op alles om reizigers op hun eindbestemming te laten komen. Daarbij hoort veel communicatie. Dit in tegenstelling tot vroeger, toen de Spoorwegen vooral werden afgerekend op het op tijd laten rijden van treinen. Dat leidde destijds tot uitval van treinen die toch niet op tijd konden zijn.

Die verandering in vervoersbeleid van tijd- naar outputgestuurd staat niet op zichzelf. Kijk bijvoorbeeld naar tijdmanagement, waarin de getting things done-methode van David Allen voor een stevige verschuiving zorgt. Die methode komt er grofweg op neer dat je alle actiepunten die je hebt gewoon op een grote hoop gooit in je in-bakje. Vervolgens ga je die regelmatig clusteren in projecten, zowel privé als werk. Daarnaast maak je nog een andere verdeling, naar context. Een enkel actiepunt kan namelijk inhouden dat je een overleg moet hebben, dat je je computer nodig hebt of dat je moet bellen. Volgens de methode van Allen voer je je actiepunten uit vanuit een dergelijke context. Dit kan dus betekenen dat als je tijd hebt om even te bellen, je dan ook zo veel mogelijk actiepunten uitvoert waarvoor je een telefoon nodig hebt. Die actiepunten kunnen samenhangen met werk maar ook met privé. Want volgens Allen hoef je dan minder vaak te schakelen van context en daarmee bespaar je tijd en raak je minder gestrest.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content