Ondernemend de boventoon voeren


Warning: Undefined array key "bio" in /home/techwatch/domains/test.bits-chips.nl/public_html/wp-content/plugins/wpcodebox2/src/Runner/QueryRunner.php(126) : eval()'d code on line 13

Author:

Reading time: 3 minutes

Risico aangaan is onlosmakelijk verbonden met ondernemen. Niet alleen voor de ondernemer zelf, maar ook voor de investeerder. Voor de geldschieters is het inschatten van het risico het allerbelangrijkste. Om dat goed te kunnen, moeten zij op de hoogte zijn van de markt. In Silicon Valley spreiden venture capitalists (VC‘s) het risico over een portfolio van start-ups. Statistisch wordt een op de tien een groot succes. Een klein aantal is redelijk succesvol, terwijl de rest op het kantje hangt of ten onder gaat.

De VC streeft ernaar het risico per onderneming zo laag mogelijk te houden. Hoe doe je dat? De (technische) ervaring van de oprichters is de belangrijkste factor in de beginfase. Naarmate er producten komen en het bedrijf omzet haalt, geeft managementervaring de doorslag. Daarnaast is een actieve investeerder cruciaal. Niet alleen vanwege het geld, maar vooral door de contacten en de kennis van het specifieke marktsegment. ’Smart money‘ noemen we dat.

Hoe aantrekkelijk is Nederland als voedingsbodem voor starters? De Wereldbank gebruikte een aantal criteria om landen te beoordelen. Gemiddeld staat Nederland op een elfde plaats. België scoort in vele gevallen beter dan Nederland. Dat moet een aanmoediging voor ons land zijn. Wij doen het goed waar het gaat om het krijgen van krediet en het afdwingen van contracten via gerechtelijke weg. Wereldwijd zijn we tweede op deze criteria. Als het gaat om het opzetten van een bedrijf scoort België wereldwijd een negende positie, Nederland komt niet verder dan plaats 29.

Wat kunnen we hieruit leren? Het feit dat kredietverstrekking hier gemakkelijk is, is een schone zaak. Starters hebben echter vooral risicodragend krediet nodig. VC‘s in Silicon Valley gaan hier beter mee om, maar dat kunnen wij ook. Onze banken die bestaan van kredietverschaffing, bekijken elk geval apart en bepalen het risico. De regering heeft een garantieregeling ingesteld voor startende ondernemers. Als we deze partijen bij elkaar brengen in een startfonds, beperken we het risico voor de banken en creëren we de financiële slagkracht om een portfolio aan ondernemingen te ondersteunen. Het statistisch risico is lager met een gespreide portefeuille.

Nu moeten we de startende ondernemers nog zover krijgen. Die proberen met alle macht risico te vermijden. Een faillissement wordt ze namelijk zwaar aangerekend. Dan zijn ze afgewerkt, klaar, over, vergeten, prullenbak. Dat moet nou juist niet. Als iemand op eervolle wijze heeft verloren, heeft hij aan kredietwaardigheid gewonnen, niet verloren. Mensen die risico‘s nemen, maken fouten. Dat hoort bij het businessmodel.

Universiteiten zijn een belangrijke generator van kennis en intellectueel kapitaal. Zij moeten dat IP ook behouden zoals bijvoorbeeld Stanford University dat doet. De Amerikaanse topuniversiteit verschaft wel een licentie maar verkoopt zijn intellectuele eigendom niet. Ze krijgt daarmee een aandeel in startende bedrijven. Dat levert waarde op.

Ik pleit voor een VC-groep van Nederlandse banken en de overheid. Een VC-commissie met deelnemers uit deze groepen en mensen die zelf ondernemingen hebben opgezet, zowel binnen als buiten Nederland. Universiteiten moeten het epicentrum vormen van IP-ontwikkeling en investeren in nieuwe bedrijven via licenties op hun kennis. Nieuwe bedrijven moeten op hun mijlpalen worden afgerekend, op het creëren van waarde voor de aandeelhouder in een stapsgewijs programma. Gedreven mensen die risico‘s nemen, gesteund door geldschieters die mikken op opbrengst van hun totale portfolio en accepteren dat sommige bedrijven zullen mislukken.