Technieuws

MIT-multicore schuift rekentaken naar datacache

Pieter Edelman
Leestijd: 2 minuten

MIT-onderzoekers hebben op Hot Chips een innovatieve inpak gepresenteerd voor de caching-perikelen in multicore processoren: de data moet niet naar de rekentaak worden gehaald, maar de rekentaak naar de data. In een 110-kernige testchip vonden ze een 14-voudige reductie van de hoeveelheid dataverkeer in vergelijking met een traditioneel geheugenmodel.

In multicore processoren zijn twee strategieën in omgang om geheugen te bufferen in de caches van de core, beide met de nodige problemen. Bij cache-coherentie krijgt elke core toegang tot de gehele geheugenruimte. Dit werkt goed, totdat verschillende cores gelijktijdig naar hetzelfde stuk geheugen schrijven. Dan moet de chip ervoor zorgen dat hun caches voortdurend elkaars veranderingen overnemen. Het gevolg is een grote communicatie-overhead en soms lange wachttijden op de juiste data.

De alternatieve aanpak is om de geheugenruimte te verdelen onder de cores, zodat elke rekenkern alleen zijn eigen deel kan bufferen. Met deze remote access-aanpak hoeven cores niet gesynchroniseerd te worden. Maar wanneer een core bij een ander gedeelte van het geheugen moet zijn, moet dat bij de cache van een naburige core worden opgevraagd – opnieuw met grote communicatie-overhead en lange wachttijden tot gevolg.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content