Technieuws

Metaalverbinding verbetert in theorie OLED’s

Alexander Pil
Leestijd: 2 minuten

Wetenschappers van de Radboud Universiteit Nijmegen hebben in een theoretische studie een klasse materialen ontdekt voor aanzienlijk betere kathodes in organische led‘s (OLED‘s). Bariumaluminiumverbindingen zijn stabiel en er kunnen ook gemakkelijk elektronen uit worden vrijgemaakt. Dat leek tot op heden een onmogelijkheid. De materialen openen de deuren naar betere OLED‘s. Halfgeleidende polymeren, of plastic elektronica, zijn al lange tijd onderwerp van wetenschappelijk onderzoek. Pas de laatste jaren komen de eerste producten op de markt zoals een scheerapparaat van Philips met OLED-schermpje. OLED-displays hebben veel voordelen ten opzichte van bestaande technologieën als CRT‘s, lcd‘s en plasmaschermen. Ze zijn goedkoper, energiezuiniger, hebben een grotere beeldhoek, grotere helderheid, beter contrast, grotere schakelsnelheid, ze zijn platter en bovendien zijn ze ook nog eens flexibel.

De technologie is verre van geoptimaliseerd. Zo kan de kathode die zorgt voor het injecteren van elektronen in het lichtuitzendende organische materiaal een stuk beter. De injectie is efficiënt als de kathode een zogeheten lage werkfunctie heeft. Dit betekent dat elektronen er makkelijk uit vrij te maken zijn. Metalen met een lage werkfunctie zijn echter reactief en dat leidt weer tot een beperkte levensduur van de schakeling. Een oplossing is minder reactieve materialen te gebruiken, maar hierin zijn de elektronen sterk gebonden. De gewenste eigenschappen zijn dus in strijd met elkaar.

Gilles de Wijs van de Nijmeegse universiteit en Rob de Groot en Matthé Uijttewaal van het FOM hebben in samenwerking met onderzoekers van Philips in Aken en Eindhoven theoretisch onderzoek gedaan aan de verbinding BaAl4. De research laat zien dat het metaal stabiel is en dat de werkfunctie van het oppervlak lager is dan die van welke stof ook. Dit opvallende resultaat verklaren de onderzoekers uit de heterogene binding tussen de barium- en aluminiumlagen. Ze voorspellen dat het stabiele oppervlak met een lage werkfunctie niet alleen bij deze verbinding op zal treden, maar bij een hele klasse van gelijksoortige verbindingen. Het betekent dat er in principe een hele materiaalgroep beschikbaar is voor betere OLED‘s, al zal niet elk materiaal even geschikt zijn.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content