Redactioneel

Maakbare maakindustrie

Paul van Gerven is redacteur bij Bits&Chips.

Leestijd: 3 minuten

Ik vond destijds dat het wel erg stil was gebleven, daar in dat zaaltje op de High Tech Campus, waar initiatiefnemers ECN, het Holst Centre, TNO en de TU Eindhoven hadden aangekondigd te gaan samenwerken aan dunnefilm-PV. ’Je hoorde ze denken: leuk, maar wie gaat betalen?‘, beoordeelde ik de reactie van aanwezige ondernemers. Zonder industrieel commitment zou het niks worden met Solliance.

Dat was juni 2010. De jaren daarvoor had de Brainport-regio likkebaardend naar de exploderende zonnecelmarkt gekeken. Als we zo goed zijn met machines voor chips, dan moeten we aan die andere halfgeleiders toch ook een leuke boterham kunnen verdienen? Toen de chipmarkt eind 2008 instortte na het uitbreken van de kredietcrisis, kreeg dat sentiment vleugels. Sterker uit de crisis komen, dat soort kreten.

Het enthousiasme brokkelde weer af toen de malaise niet veel later ook in de zonnecelmarkt toesloeg, maar Solliance zette gewoon door. Misschien beïnvloedde de grauwe sluier die over de markt hing mijn oordeel, maar een industrie trek je niet met de beste intenties van de grond. Nederland heeft zijn hightechindustrie te danken aan een lang historisch proces met een hoofdrol voor Philips, waaruit een gevarieerd ecosysteem is voortgekomen. Zoiets doe je niet zomaar na, dacht ik. Maakindustrie is net als de samenleving niet maakbaar, zie de vele half lege science parks die Nederland kent.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content