Opinie

Ik 2008: De mens als onderdeel van het systeem

Angelo Hulshout
Leestijd: 3 minuten

De eerste week van het nieuwe jaar heb ik enkele dagen van de vrijheid genoten in het bekende Franse plaatsje Parijs. Een leuk stadje, met een geheel eigen infrastructuur voor personenvervoer buiten het reguliere autoverkeer: metro‘s, treinen en bussen maken het reizen binnen Parijs heel comfortabel. We hebben daarom de auto buiten de stad laten staan, op het parkeerterrein van het vliegveld. Op de terugweg kwam daar een zwakke plek van het systeem aan het licht: iemand is vergeten dat de mens onderdeel uitmaakt van dat systeem.

In dit geval ontbrak de mogelijkheid om terug te vallen op menselijk contact in probleemsituaties. Zoals in het hele transportsysteem in Parijs is het proces van kaartjes kopen en afreken ook op het genoemde parkeerterrein volledig geautomatiseerd. Met een creditcard of contant geld kun je betalen bij een automaat. Helaas voor ons: overal in Parijs konden we zonder problemen met Mastercard terecht, maar de automaat op het parkeerterrein wilde er niets van weten.

Geen nood. Op naar de slagboom, want daar is een kantoortje waar ook betaald kan worden. Niet dus, er is wel een gebouwtje, maar daar staat het broertje van de weigerachtige betaalautomaat. Het kantoortje ernaast staat leeg. Uiteindelijk ben ik met de luchthavenshuttle teruggegaan naar een van de terminals om met de creditcard te pinnen en daarmee de slagboom van het parkeerterrein tot openen te verleiden. Het noodscenario afrekenen bij de kassier ontbrak, waardoor we een uur later dan gepland Parijs weer verlieten.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content