Topcolumn

Een Florentijnse les

Marcel Pelgrom
Leestijd: 3 minuten

Op een mooie dag in juni 1509 veroverde Niccolò Machiavelli aan het hoofd van de Florentijnse troepen Pisa. Twee keer eerder had hij geprobeerd de havenstad weer onder invloed van Florence te brengen. De eerste poging met een huurlingenleger mislukte, want huurlingen vechten voor de kost en bij voorkeur nadat de slag gewonnen is. Bij de tweede poging adviseerden ingenieurs om een gracht te graven en de watertoevoer te onderbreken. Maar zoals dat gaat met ingenieuze oplossingen, strandde deze poging op driekwart van het traject wegens slechte planning en geldgebrek.

Machiavelli heeft uit deze ervaringen een les getrokken. De loyaliteit van huurlingen kun je kopen, maar voor geld vecht niemand zich dood. Alleen soldaten die betrokken zijn bij het probleem, kun je motiveren om tot het uiterste te gaan.

In militair opzicht heeft Napoleon deze lijn doorgetrokken. Het revolutionaire vuur deed wonderen op het slagveld. Ook de industriëlen van de negentiende en twintigste eeuw realiseerden zich de waarde van de betrokkenheid van hun personeel bij de firma. Met toewijding draait een complexe organisatie een stuk soepeler dan met procedures. Die betrokkenheid ging ver. Als een familielid bij een zaak werkte dan kocht de hele familie daar de producten. Nog geen 25 jaar geleden was een Japanse auto op een Philips-parkeerplaats not done. Niet de bazen zeiden er iets van, maar de eigen collega‘s. De verplaatsing van het hoofdkwartier van Eindhoven naar Amsterdam markeerde de omslag van betrokkenheid naar de bonusloyaliteit.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content