Opinie

De toekomst van de zorg

Hans Sassenburg
Leestijd: 3 minuten

Afgelopen week heb ik na vele jaren weer eens mijn huisarts bezocht in ons afgelegen Zwitsers dorpje. In het weekeinde constateerde ik een zwellinkje bij mijn linkerborst. Ik wilde geen risico nemen dus op maandagmorgen meteen een afspraak gemaakt. Ik kom binnen, wordt even apart genomen om bloed af te nemen, nog twee minuten in de wachtkamer en op de afgesproken tijd zit ik bij mijn arts, tevens fietscollega. Een grote, eenvoudig ingerichte kamer met zeer moderne apparatuur. De uitdraai van de bloedanalyse lag al klaar en snel namen we de situatie door. Het zal wel niets zijn, maar voor de zekerheid ontstekingsremmende middelen, woensdag terug voor controle. De arts noteerde alles in mijn patiëntendossier: cahier met naam en adres en barcode voorop. Ik daarin? Jawel, een oud vertrouwd stapeltje papier beschreven met een voor iedereen onleesbaar handschrift.

Omdat ik toch recht heb op mijn vijf minuutjes, vraag ik Beat hoe dat nu zit. Geen elektronisch patiëntendossier? Boven zijn bril uitkijkend begint hij te lachen en wijst me erop dat hij dit beschouwt als een uiterst domme vraag van een ICT-expert. Graag wil ik hier verder op ingaan, maar dat zou de vijf minuten waarschijnlijk ver te boven gaan.

Vreemd, of niet? Artsen en specialisten lijken makkelijk over te gaan op apparatuur die het stellen van diagnoses versnelt en verbetert. Maar zelf overgaan op elektronische informatievoorziening en hun eigen systeem ook nog eens koppelen met een overkoepelend, centraal systeem lijkt op meer weerstand te stuiten. En de voordelen lijken zo evident? Momenteel doen de individuele gezondheidsinstellingen en -organisaties veelal onafhankelijk onderzoek bij dezelfde persoon en zijn medische gegevens beperkt beschikbaar. Hierdoor moeten cliënten herhaaldelijk hetzelfde onderzoek ondergaan en krijgen ze te maken met wachtlijsten. De overheid zou een centrale dossieradministratie kunnen beheren, waarbij de cliënt bepaalt wie welke gegevens te zien krijgt. Tevens verkrijgt de cliënt hiermee een totaaloverzicht van medische geschiedenis en situatie. Instellingen en huisartspraktijken kunnen decentraal in eigen systemen de gegevens invoeren en bijhouden, maar zijn verplicht een afschrift naar het centrale, door de cliënt zelf controleerbare systeem te sturen. Bij overgang naar een andere gezondheidsinstantie moet de cliënt via het systeem goedkeuring geven data te downloaden. Als resultaat hebben we dan bijvoorbeeld kostenbesparingen vanwege efficiëntieverbetering en kortere wachtlijsten.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content