Opinie

De cognitieve radio: een zaak van technologen en regulatoren

Rudy Lauwereins is vicepresident Nomadic Embedded Systems bij Imec.

Leestijd: 3 minuten

Lange-afstandscommunicatie kampt al geruime tijd met een probleem: het spectrum beneden 10 GHz kan niet meer beantwoorden aan de schreeuw van zowel gebruiker als contentoperator om meer debiet. Maar als we gaan kijken op een willekeurige plaats, op een willekeurig tijdstip, dan wordt 80 procent van de bandbreedte niet benut. Het is dus niet zozeer een probleem van beschikbaarheid, dan wel van inefficiënt gebruik van het spectrum. Dit opent perspectieven.

We kunnen het spectrum onophoudelijk gaan afsnuffelen op zoek naar ongebruikte spectrale banden. Als een tweede gebruiker kunnen we die vrije ruimtes gaan gebruiken, zolang we de ’eigenaar‘ daarbij maar niet merkbaar storen. Dat is precies waar de Amerikaanse Federale Communicatiecommissie, de FCC, op 4 november 2008 toe is overgegaan: ze hebben ongebruikte zogenaamde ’witte ruimtes‘ vrijgegeven voor secundaire gebruikers.

Dit opportunistisch gebruik van het spectrum kan het pad effenen voor de ontwikkeling van de cognitieve radio, die een veel verdergaande oplossing zal bieden aan de spectrumgebruiker. De cognitieve radio zal aftasten, net als zijn opportunistisch broertje. Maar daarbij peilt hij ook naar de behoefte van zijn gebruiker (hoeveel data wil hij doorsturen, in streamingmode of zo snel mogelijk?), naar de toestand van het communicatietoestel (is het in beweging, binnen of buiten, hoeveel energie is er beschikbaar?) en naar zijn omgeving (zijn er reflecties, waar zitten andere gebruikers, zijn er interferenties?). Op basis van deze gegevens zal de radio autonoom zijn parameters (lees: modulatietechniek, compressietechniek, protocol, etc) instellen. Zijn er bijvoorbeeld voldoende reflecties, dan kan het systeem deze reflecties benutten om het debiet op te drijven met behulp van Mimo-technieken. De radio wordt een intelligent en flexibel systeem dat uit de bouwblokken van de bestaande communicatiestandaarden zijn eigen standaard weet samen te stellen, voor die bepaalde gebruiker, op dat moment en in die omstandigheden.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content