Technieuws

Buckyball is zijn eigen fotolak

Paul van Gerven
Leestijd: 2 minuten

Onderzoekers van de Umeå University hebben een methode toegevoegd aan het bestaande fabricagearsenaal van organische elektronica. Zij behandelden een organische film met laserlicht en kunnen vervolgens het niet-belichte gedeelte gemakkelijk wegspoelen met een oplosmiddel. Volgens de Zweden biedt de methode voordelen vergeleken met andere technieken om organische elektronica te maken. Printen, bijvoorbeeld, resulteert vaak in een niet-ideale morfologie, schrijven ze in het Journal of the American Chemical Society. En standaard lithografische technieken zijn niet altijd even zachtaardig voor de fragiele organische verbindingen.

De wetenschappers kozen het geleidende fullereen als uitgangsmateriaal. In ongemodificeerde vorm lossen deze buckyballen echter niet goed op. Daarom opteerden de Zweden voor een variant voorzien van een ’staartje‘ die de oplosbaarheid ten goede komt. Van deze verbinding maakten ze een film door middel van de standaard technieken drop– of spincasting. Belichting door een masker resulteert in een chemische reactie, maar alleen op de plekken waar het licht valt. Het product daarvan is onoplosbaar. Daarom kan het niet-belichte materiaal eenvoudig worden weggespoeld. Eigenlijk fungeert het geleidende fullereen dus als zijn eigen fotolak.

Volgens hoogleraar Ludvig Edman is zijn vinding op dit moment vooral conceptueel van belang. De elektronica die hij geprint heeft, blinkt namelijk niet uit in prestaties. ’Met 10-2 cm2/Vs zijn ze niet geoptimaliseerd voor elektronenmobiliteit. Andere groepen komen minimaal een ordegrootte hoger en geprint silicium komt zelfs tot 10 cm2/Vs‘, schrijft hij in een e-mail. Een ander nadeel is de belichtingstijd, die met minimaal vijftien minuten aan de hoge kant is.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content