Opinie

Benidorm aan de Dommel

Rob Munnig Schmidt
Leestijd: 3 minuten

Wanneer je zoals ik vers vanuit de hightechindustrie in de universitaire wereld terechtkomt, dan is dat op zich al een redelijk heftige verandering van omgeving. Als je dan ook nog door de griep geveld bent en tot weinig anders in staat bent dan een paar oude sciencefictionboeken lezen en de situatie in de technisch-wetenschappelijke wereld eens overdenken, dan kan het niet anders of deze column krijgt een wat filosofisch tintje.

Mijn gedachten dwalen onvermijdelijk af naar de ratrace van de halfgeleiderwereld. De wet van Moore, steeds kleiner, steeds meer details, explosief kostbaardere apparatuur, leidend tot miljardeninvesteringen voor een nieuwe fab, die weer terugverdiend worden door de steeds extremere consumptiedwang over de hele wereld. Zou dat nou echt nog honderd jaar zo door kunnen gaan?

We gaan binnenkort met het gezin naar Griekenland. Ooit een van de oudste beschavingen van Europa en inmiddels verworden tot een vakantieparadijs met de bekende waarden van zee, zon en souvlaki. Egypte, China, het Inca-rijk, allemaal vervallen culturen. Het kan niet anders of onze cultuur komt zichzelf ook een keer tegen. In mijn intreerede gaf ik al aan dat een ’Benidorm aan de Dommel‘ tot de mogelijkheden behoort. Mijn stelling was dan ook dat technologie onontbeerlijk is om het hoofd te bieden aan de door onszelf veroorzaakte klimaatveranderingen.

This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one and enjoy all the benefits.

Login

Related content